Blog studenta medycyny z Zabrza

To, że nasza uczelnia wystawiała już plan zajęć dobitnie przypomina mi o nadchodzącym nowym semestrze. Dziwne ale już mam dość wylegiwania się w domu (o ile pańszczyzna na rzecz rodzicieli to leniuchowanie :D ).  Jestem pełen energii, i chętnie zmierzę się z nowymi przedmiotami. Trzeci rok, jak to szybko zleciało. Od teraz zaczynamy zajęcia zblokowane, gnębić nas będzie pediatria, patomorfologia, patofizjologia, diagnostyka lab., immunologia i higiena. Całkiem sporo, przynajmniej tak się może wydawać, choć z opinii wielu doświadczonych przez los studentów to będzie najbardziej luzacki semestr na tych studiach. Pożyjemy, zobaczymy.

Ostatnio byłem u mojej mamy w szpitalu na dwa dni na taki mini staż, pracuje na urologii na izbie przyjęć, i tu jak zwykle szacun dla wszystkich Pań pielęgniarek. Jako, że coś zawsze się tam dzieje, mogłem podpatrzeć co nieco z pracy lekarzy. W pierwszy dzień na dzień dobry mieliśmy pacjenta, który przechodząc przez płot rozwalił sobie od góry do dołu całą mosznę :/, pierwszy raz widziałem jądro na żywo, ale widok pacjenta przychodzącego z czymś  takim po 3 DNIACH, nie jest zbyt zachwycający, potem widziałem pierwszy raz w życiu jak wygląda kolka nerkowa, miała ją panna młoda dzień po swoim weselu, ironia losu. Naprawdę nikomu nie życzę żeby miał takie bóle, ale po podaniu leku przeciwbólowego wszystko znikło jak zaczarowane. Dziewczyna śmiała się jak lekarz pokazywał na USG kącik jej serca. Farmakologia to jednak dobra sprawa. W drugim dniu mini stażu :) miałem okazję trochę poćwiczyć manualnie. Pierwszy raz w życiu zakładałem cewnik, badałem per rectum powiększoną prostatę, był też pacjent z stomią (taka dziura) z brzucha do pęcherza moczowego, u niego też zmieniłem cewnik. Widziałem przetoki idące prosto do nerki, pacjenta z pęcherzem zrobionym z kawałka jelita... I tak sobie myślę, że gdyby nie te wszystkie urządzenia i techniki to dużo ludzi by po prostu umierało w okropnych męczarniach. Z resztą tak było jeszcze 150 czy 200 lat temu. Nie było znieczulenia, ochrony przed zakażeniem i lekarz nic nie mógł poradzić. Z resztą na świecie dalej są miejsca w których lekarze nie są w stanie pomóc chorym :(. Trochę smutne.

W każdym razie trzeba wykorzystać te 2 ostatnie tygodnie :)

Życie jest jak pudełko czekoladek, nigdy nie wiesz, co się trafi.