Blog studenta medycyny z Zabrza

Uff i na szczęście się kończy ten zakręcony tydzień ... Podwójny blok z patofizjo i chirurgii. Dużo słuchania o różnych chorobach, zabiegach itp. Byliśmy na bloku kilka razy. Wycinano tarczyce, woreczek żółciowy, łatano przepuklinę, ogólnie bardzo ciekawe rzeczy. Na salę wchodzimy w wielkich gumowych trzewikach o rozmiarze około 48 :D, spodnie i koszula wyglądają przezabawnie, no i czepek na głowę maseczka na twarz i można ruszać :D.

Z moją K. byliśmy ostatnio we Wrocławiu, cel – Opera Wrocławska – Carmen, osobiście nie za bardzo lubię musicale, ale ta sztuka była całkiem fajna, ludzie to jednak potrafią wyczyniać cuda z tym głosem.

A na majówkę wybrałem się z kolegą w Beskidy. Wrzucę trochę zdjęć i opiszę co tam się działo :D.

Początek:

Godzina 6.30 czas wstawać, dopakować się do końca, śniadanie i wychodzimy z współlokatorką na chirurgię, zamykają się drzwi mieszkania, kluczyk do spodni i jazda na zajęcia (ma samochód więc bdb :D), zachaczam o akademik kolegi zostawiam u niego plecak. Zajęcia szybko mijają na szczęście, słońce tylko kilka chmurek na niebie więc wymarzona pogoda na wypad. Do tego jeszcze koleżanka nas może podrzucić do Katowic. Przebieram się z ciuchów na mniej zadbane stare dżinsy no i jeszcze trzeba wyjąć portfel ze spodni, bym pojechał bez kasy :D. Koleżanka wraca do domu na majówkę więc ciuchy mi przywiezie potem.

Przed dworcem wcinamy po kebabie, bilety, i już jesteśmy w pociągu pędzącym (może to złe określenie dla pkp :D) do Węgierskiej Górki. Jak dojechaliśmy do Żywca to zaczęło padać, a u celu wędrówki co prawda już nie padało ale grzmiało, błyskało i ogólnie cud, miód :). Ale, że z kolegą A. jesteśmy hardcory to idziemy w stronę czerwonego szlaku. Po drodze do schroniska 2 razy zabłądziliśmy co zaowocowało spotkaniem z lokalnymi żulami, zwiedzaniem bunkru i postojem na gorący kubek. Szliśmy na halę Lipowską z tabliczek wynikało, że mieliśmy jakieś 4,5 godziny marszu, Była godzina 15.40 więc musielismy się sprężać. Po półgodzinnym drałowaniu doszliśmy do takiej fajnej alejki z krzewami tarniny które ślicznie pachniały :D, mały postój celem ubrania czegoś cieplejszego. Nie wiem czy kojarzycie Władcę Pierścieni, kiedy Frodo idzie w stronę Mordoru, widzi przed sobą same ciemne, czarne niebo a odwracając się błękit krainy z których wędruje. Tak to właśnie wyglądało, właziliśmy w taką wielką deszczową chmurę. Kolega jak pisałem hardcore nie posiadał kurtki przeciwdeszczowej, a jak się domyślacie zaczęło całkiem przyjemnie padać :D. Potem na szczęście się przepogodziło, mieliśmy trochę mało czasu na dojście do schroniska, pod koniec to normalnie jak dwie rakietki zapierdzielaliśmy. Po drodze spotkaliśmy prześlicznej urody salamandrę, był super zachód słońca, i w końcu doszliśmy do schroniska. Przemoczeni, spoceni, wyczerpani ale zadowoleni :D.

Następnego dnia niebo prawie bez chmur, słońce świeciło wietrzyk wiał, zjedliśmy śniadanie i w drogę najpierw żółty potem czarny szlak, ustaliliśmy że wracamy do Węgierskiej Górki i robimi takie wielkie kółko. Jak szliśmy to w niektórych miejscach jeszcze śnieg leżał :D masakra. W końcu doszliśmy do schroniska na Hali Boraczej, postanowiliśmy nie robić popasu tam, no więc idziemy dalej, pogoda się zaczyna lekko psuć, a po 15 minutach coś zaczyna pokrapywać, ja się rozpadało to godzinę nas moczyło, śmiesznie wyglądają ludzie jak idą po szlaku w taki deszcz, wymijaliśmy taką grupkę i od razu wymiana zdań na temat pięknej pogody :D, inni się pod drzewami chowają, ogólnie śmiesznie. Wyszliśmy w końcu z pola rażenia ulewy, robimy przystanek na zjedzenie zupki, woda się gotuje a tam z południa leci burza, zaczyna grzmieć, i tak było prawie do końca wędrówki.

Zupkę jedliśmy w tempie ekspresowym, a potem jak szliśmy to burza działała jak bat :P. Ogólnie dzięki temu przeszliśmy trasę w prawie godzinę krócej, zdążyliśmy na wcześniejszy pociąg, i około 17 byliśmy już w Zabrzu. Ucieszony, że w końcu będę mógł sobie odpocząć po ciężkim dniu zacząłem wychodzić z peronu... niektórzy z czytelników pewnie zauważyli, że wsadziłem po wyjściu klucze do kieszeni spodni, a potem te spodnie zostawiłem w aucie koleżanki :D. Zapewne się domyślacie co było dalej :P . Czekała mnie jeszcze jedna wycieczka pociągiem :/ ... Przed 21 byłem już na szczęście w rodzinnym domu, i przez 2 dni załapałem się na obiady :D. Więc nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło.

;)

"...Że upadamy wtedy, gdy nasze życie przestaje być

codziennym zdumieniem... "

Myslovitz - Mieć czy być